Leren door vragen: Uit dit boek - Corry B. Brauckman

Title
Ga naar de inhoud

De vreugde van de Thora - Simchat Thora
Maandagavond 1 oktober 2018 tot dinsdagavond 2 oktober 2018 - 2 tisjri 5779

Het feest van de vreugde van de Thora, Simchat Thora, wordt in Israël niet als een afzonderlijk feest gezien, maar als een deel van het Loofhuttenfeest. Toch heeft het feest een eigen karakter. Het wordt gevierd als de 8ste dag van het Loofhuttenfeest: het Slotfeest.

De Thora
Het is niet juste om bij de Thora alleen aan de wet te denken, de Thora is meer.
  De eerste vijf boeken van de Tenach worden door de Joden ‘de Thora’ genoemd. Vele niet-Joden denken dan aan de wet. Te meer daar de Thora 613 mitzwot bevat, waaronder de Tien Woorden, de Decaloog (Exodus 34:28, Deuteronomium 4:13). In veel kerken, ook in Nederland, worden op zondagmorgen de Tien Woorden (Exodus 20:1-17) voorgelezen. Deze gaan over de relatie tussen de Here God en de mens én de relatie tussen de mensen onderling.
  De 613 mitzwa’s  bevatten 248 geboden en 365 verboden. Opvallend: het menselijk lichaam bevat 248 lichaamsdelen. ’t Is alsof elk lichaamsdeel een gebod, een richtingaanwijzer vertegenwoordigt en zegt: ‘Ga de door de Here God aangewezen richting in.’  
  Een jaar bevat 365 dagen. ’t Is alsof elke dag een verbod vertegenwoordigt en zegt: ‘Ga de door de Here God verboden richting niet op.
  Israël heeft geen grondwet. De Thora kleurt de wetgeving en is veel meer dan een wetboek. Thora betekent: ‘onderwijs’ en ‘leren’. Leren uit de Thora vormt een onderdeel van het Jodendom. Uiteraard wordt met leren niet verstaan het opdreunen van teksten. Er worden vragen gesteld aan de gelezen tekst uit de Thora om vervolgens een antwoord te vinden. De Thora is, zeker voor de religieuze en/of orthodoxe Joden, ‘het Woord van de Here God’.

Het schrijven en bewaren van een Thorarol
Een Thorarol wordt niet gedrukt, maar met de hand geschreven. De tekst wordt in het Hebreeuws, zonder klinkers, foutloos, van rechts naar links geschreven door een ervaren en bevoegd schrijver, een sofer. De inkt waarmee de tekst wordt geschreven, is naar een oud recept en de pen is (vanouds) een ganzenveer. Het materiaal waarop wordt geschreven is niet van papier, maar van perkament. Het is een geprepareerde huid van een rein dier. De pezen waarmee de perkamentvellen aan elkaar worden verbonden, zijn eveneens van reine dieren. De schrijver heeft vele vellen nodig; vier of vijf kolommen gaan op een vel.
  Het begin en het eind van de perkamentenrol worden vastgemaakt aan een begin- en eindstok; elk met aan de onderkant een handvat. Daarna, als de rol is opgerold, wordt aan de onderkant een ronde plaat bevestigd. Dit voorkomt het naar beneden rollen van het perkament. Vervolgens wordt de rol gehuld in een omhulsel, meestal gemaakt van prachtig bewerkte of versierde stof. Het omhulsel wordt ‘mantel’ genoemd en heeft ‘een kroon’. Symbolisch geeft deze kroon weer: uiteindelijk regeert niet de mens, maar de Here God. Zijn Woord is altijddurend en eeuwig.
  Een Nederlandse (niet zo nette) uitdrukking: ‘je blijft er met je jatten (handen) van af’. Zo is het letterlijk met het lezen uit de Thora. De geschreven woorden mogen bij het lezen niet worden aangeraakt. Elk woord wordt één voor één met een staafje aangewezen, waarvan het eind een handje is met één uitgestoken vinger. Dit staafje wordt ‘jat’ genoemd.
  Een beschadigde Thorarol wordt met veel zorg gerepareerd. Indien dit niet (meer) mogelijk is, wordt de Thorarol begraven.
  Elke synagoge heeft een grote kast of nis waarin de Thorarollen worden bewaard, een Heilige Ark.
                                                                        
Belangrijk is dat de Thora niet alleen geschreven wordt op perkament, maar bovenal in de harten van mensen. Van de aanwezigen in de synagoge wordt gevraagd om de lezing uit de Thora eerbiedig en met concentratie te volgen. Alsof men zelf aan de voet van de rokende en in vuur staande berg Sinaï staat. Alsof men zelf de bliksemstralen ziet…, de donderslagen hoort… en het geluid van een zeer luide bazuin. Alsof men zelf de berg Sinaï ziet beven…. en de Stem en de woorden van de Here God voor het eerst hoort (Exodus 19:17-19; 20:18 en 19).

Het doel van Simchat Thora
‘Het boek is uit!’ Op een spijtige toon wordt dit nogal eens gezegd. Soms bladert men nog wat in het boek, leest hier en daar een passage, maar dan gaat het dicht. Meestal krijgt het een plekje in de boekenkast. Als een boek taai en/of langdradig is, reageren we anders. Mogelijk hebben we de moed niet gehad om het tot en met de laatste bladzijde te lezen.
  En de Thora? Hoe zijn de reacties van hen, die de Thora gelezen hebben?
  Het middelpunt van het samenkomen in de synagoge is de lezing uit de Thora. Wekelijks geeft een leesrooster het te lezen gedeelte aan. Het rooster is zo ingedeeld, dat op Simchat Thora de laatste twee hoofdstukken van de Thora worden gelezen. En… er is ‘vreugde!’ Geenszins om het feit dat na een jaar het einde van het voorlezen uit de Thora is bereikt. De vreugde ligt niet in het einde, maar in het begin van iets geweldigs! Het begin van iets waar men zo blij, zo enthousiast over is, dat men danst van vreugde.
  Simchat betekent ‘vreugde van’. Op Simchat Thora danst men van vreugde dat het luisteren naar de Thora niet voorbij is, maar dat men opnieuw mag horen naar de Stem van de Here God. Er wordt een nieuw begin gemaakt met het voorlezen uit de Thora.
                                                                         
De Thorarollen worden uit de Heilige Ark gehaald en uitgedeeld aan de aanwezigen in de synagoge. Vervolgens wordt, met een Thorarol in de arm, door de synagoge gelopen, maar ook in de straten en op de marktpleinen. Daarbij wordt uitbundig gedanst, als uiting van vreugde, blijdschap en enthousiasme om opnieuw te mogen luisteren naar de Thora, naar de Stem van de Here God. Hij heeft aan hen de Thora, Zijn woorden toevertrouwd (Romeinen 3:2).
  Op Simchat Thora brengen de Joden tot uiting, dat zij de woorden van de Here God liefhebben (Psalm 119:97). Vol vreugde worden de Thorarollen gedragen, veelal dansend.

Bijbellezen?!… Het is de beste manier om de Here God te leren kennen. Het openen van Gods Woord verspreidt licht (Psalm 119:130). Het is een lamp voor onze voet en een licht op ons pad (Psalm 119:105). Zeggen wij met de Joden: ‘Hoe lief heb ik Uw Woord?’ In Gods Woord ontmoeten we de Koning van Israël! De Messias! De Here Jezus!

Terug naar de inhoud