Christelijke feesten: Uit dit boek - Corry B. Brauckman

Title
Ga naar de inhoud

Pinksterfeest 2018
Bij de voorafgaande christelijke feesten gaat het er om, wat de Here God door de Here Jezus ‘voor’ ons doet. Bij het Pinksterfeest gaat het er om, wat de Here God ‘in’ ons doet door de Heilige Geest.

Wanneer ontvangt men de Heilige Geest
In het Oude Testament was de Heilige Geest geenszins de Grote Afwezige. Integendeel! De Heilige Geest is God en doet werken, die de Here God alleen kan doen. Toch kon de Heilige Geest in het Oude Testament niemand ‘levend’ maken met de Here Jezus. Eerst moest Zijn incarnatie, lijden, sterven, opstanding en hemelvaart plaatshebben. Ofwel: eerst moest de verheerlijking van de Here Jezus plaatshebben (Johannes 7:39).
  Het werk van de Heilige Geest vanaf de schepping totdat Hij werd uitgestort op de Pinksterdag in het jaar 33 te Jeruzalem kent diverse aspecten, waaronder: scheppen, openbaren en toerusten. We staan stil bij het aspect ‘toerusten’.

Toerusten
In het Oude Testament kwam de Heilige Geest op mensen, die een speciale taak hadden te verrichten. De Heilige Geest rustte hen toe tot bekwaamheid voor deze taak. We denken onder meer aan:
- Kunstvaardige personen, bijvoorbeeld Besaleël (Exodus 35:30-33);
- profeten, bijvoorbeeld de grote profeet Mozes (Numeri 11:17);
- oudsten, bijvoorbeeld de zeventig oudsten in de tijd van de grote profeet Mozes (Numeri 11:25);
- richters, bijvoorbeeld Gideon (Richteren 6:34);
- koningen, bijvoorbeeld David (1 Samuël 16:13);
- legeraanvoerders, bijvoorbeeld Amasai (1 Kronieken 12:18);
- priesters, bijvoorbeeld Zekarja (2 Kronieken 24:20).
  De Heilige Geest bleef niet onder alle omstandigheden op hen rusten. Bij ongehoorzaamheid en zonde(n) trok Hij Zich terug. Zo bad koning David op een gegeven moment: ‘Neem Uw Heilige Geest niet van mij’ (Psalm 51:13b). Hij bad dit nadat de profeet Natan zijn zonden met Batseba - nadat David gemeenschap met Batseba had, werd zij zwanger en liet hij haar echtgenoot Uria doden - aan het licht had gebracht (2 Samuël 11:1-12:14).

Uitnodigen
In het Nieuwe Testament trekt de Heilige Geest Zich na Zijn uitstorting niet terug. Door ongehoorzaamheid en zonde(n) - de Heilige Geest gaat nooit mee op de weg van de zonde(n) - kan Hij wel worden gedoofd (1 Tessalonicenzen 5:19). Daarentegen ontvangen zij die de Here God ‘gehoorzamen’ de Heilige Geest (Handelingen 5:32).
  Gehoorzamen in de zin van: gehoor geven aan de uitnodiging van de Heilige Geest. Hij nodigt uit om te komen tot de Here Jezus om vergeving van zonden, vrede met de Here God en eeuwig leven te ontvangen. Ofwel: de Heilige Geest nodigt uit tot het heil in Christus.

De wereld
In de nacht waarin de Here Jezus verraden en gevangengenomen werd, sprak Hij aan de pesachmaaltijd tot Zijn elf discipelen, dat de wereld (de niet-christenen) de Heilige Geest niet kan ontvangen. Zij ziet Hem niet en kent Hem niet (Johannes 14:17a). Geenszins wil dit zeggen, dat de Heilige Geest niet in de wereld werkzaam is. Integendeel! De Heilige Geest overtuigt de wereld van:

Zonde (Johannes 16:9).
De zonde van ongeloof. Het niet (willen) geloven in de Here Jezus als de Zoon en het Lam van God (Johannes 3:18; 1:36);
Gerechtigheid (Johannes 16:10).
De Here Jezus, het Lam van God, heeft plaatsvervangend voor zondaren, op het kruis van Golgotha, aan ‘de eis van   de gerechtigheid’ van de Here God voldaan. Hij is opgewekt uit de dood om onze rechtvaardiging (Romeinen 4:25) en heeft plaatsgenomen aan de rechterhand van God de Vader op Zijn     troon (Psalm 110:1, Openbaring 3:21);
Oordeel (Johannes 16:11). Soms lijkt het of alles kan en mag. Het kwaad wordt ‘goed’ genoemd en het goede ‘kwaad’, duisternis wordt voorgesteld als  ‘licht’ en licht als ‘duisternis’ (Jesaja 5:20). Maar zó is het niet. De Bijbel spreekt over ‘oordeel’. Voor de tegenstander van de Here God, satan, geldt: hij ís  al geoordeeld! Het oordeel over hen, die in de Here Jezus geloven als de Zoon en het Lam van God, heeft zich voltrokken op het kruis van Golgotha. Zij  komen niet in het oordeel (Johannes 5:24).

Ontvangt
Wie zich, ongeacht leeftijd, positie en situatie, laat overtuigen door de Heilige Geest en ingaat op Zijn uitnodiging (Openbaring 22:17, Jesaja 55:1) - door zich met een oprecht hart tot de Here Jezus te keren, bekeren - ontvangt op hetzelfde moment de Heilige Geest. Ofwel: wie voor de Here Jezus knielt (klein voor Hem wil worden) en oprecht vraagt: ‘Here Jezus wilt U al mijn verkeerde daden, al mijn zonden, vergeven? Ik aanvaard U als mijn persoonlijke Verlosser’, ontvangt vergeving van zonden, vrede met de Here God, het eeuwige leven in heerlijkheid en op het moment dat hij dit vraagt, als eerste gave: de Heilige Geest! (Romeinen 8:23) Zonder Hem kan niemand wederom geboren worden…

De overeenkomst tussen het Joodse en het christelijke Pinksterfeest
Pinksteren is afgeleid van het Griekse woord voor vijftig ‘pentakosta’. Zowel het Joodse als het christelijke Pinksterfeest heeft vijftig dagen na het Joodse en het christelijke Paasfeest plaats. Voor Joden en christenen is het Pinksterfeest het feest van de oogst, voor christenen in de zin van ‘een geestelijke oogst’.   
  Op het Joodse Pinksterfeest vond te Jeruzalem in het jaar 33 de uitstoring van de Heilige Geest, de Trooster (Johannes 14:26), plaats. Op die dag werd het begin, de eerstelingen, van ‘Gods oogst’ binnengehaald: drieduizend mensen! (Handelingen 2:41) Daarna, al bijna tweeduizend jaar lang, volgde een zéér rijke oogst van mensen. Zij geloven in de Here Jezus, de Zoon van God. Eveneens geloven en belijden zij, dat Hij voor hun zonden heeft geleden en is gestorven op het kruis van Golgotha, is begraven en op de derde dag opgewekt uit de dood door de kracht en majesteit van God de Vader.
  De Here Jezus leeft en schenkt eeuwig leven in eeuwige heerlijkheid (Johannes 11:25 en 26, Lucas 23:43).
 De geestelijke oogst duurt voort tot de dag, dat de Here Jezus wederkomt op de wolken en elk oog Hem zal zien (Handelingen 1:11, Matteüs 24:30). Wat een dag zal dat zijn…!

Terug naar de inhoud